Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Servari enim iustitia nisi a forti viro, nisi a sapiente non potest. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Duo Reges: constructio interrete.

Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni? Non igitur potestis voluptate omnia dirigentes aut tueri aut retinere virtutem. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Non autem hoc: igitur ne illud quidem. An hoc usque quaque, aliter in vita? Ex ea difficultate illae fallaciloquae, ut ait Accius, malitiae natae sunt. Quid affers, cur Thorius, cur Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit?

Haec bene dicuntur, nec ego repugno, sed inter sese ipsa pugnant. Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit. Deinde prima illa, quae in congressu solemus: Quid tu, inquit, huc? Quis est, qui non oderit libidinosam, protervam adolescentiam? Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni? An ea, quae per vinitorem antea consequebatur, per se ipsa curabit? Collatio igitur ista te nihil iuvat. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur.

Tum Torquatus: Prorsus, inquit, assentior; His singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent. Honesta oratio, Socratica, Platonis etiam. Prodest, inquit, mihi eo esse animo. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur. Hoc non est positum in nostra actione. Non dolere, inquam, istud quam vim habeat postea videro; Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt.